මහින්ද දිසානායක

රුවක් ඇදෙනවා කවුදෝ එනවාමීවිත ඇඳිරිය දෑස වසනවාහද පොදි බැඳි දුක දියකර පාකරඔබේ ලොවට මා මොහොතින් එනවා සොඳුරු යොවුන්විය මල් මග මුල හිදකිම තොල මීවිත පොඟවන්නේනුරා විරහ ගිනි නිවා දමන්නයිසුරා විතින් මා දෙතොල තෙමන්නේ නැගුනු නුරා ගිනි මී පොද වැටිලාහතරවටින් දළුලා එනවාඅවන්හලේ … Continued

නෙතට උළෙලක් විය එදා ඔබ කදුළු බිඳුවක් වුව මෙදා මේ තරම් හිත පාරවන්නේ මගෙන් වරදක් වුනිද මන්දා ඔබෙන් තොරවු ලෝකයක් ගැන හිතන්නටවත් නොහැකි හින්දා ඔබේ සිත වෙන අතක රන්දා එපා දුක ගෙන එන්න කැන්දා ඔබේ රුව රසඳුනක් වුවට කමක් නෑ … Continued