රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ

පාට එළලුවන් පුතණුව මා දෙනුවන් වන්කොතැනද සිරස නමන්නේගුණැති පුතණුවන් පෙම්බර පාට එළලුවන්කොතැනද දෙදණ නමන්නේකාටද දෝත නගන්නේ නීල කඳු ළැමද අතරේ නිම්න භූමියේමීරි මවු කිරෙන් ඉහිරෙන වතුර උල්පතයිපුතකු සිරස නමන්නේ එතැනයිදෙතොල තෙමන්නයි වියළි බිමේ නිදිකුම්බා කටු යහනාවේමහ පො‍ළෝ ගැබේ ප්‍රේමය පිපී … Continued

නින්ද නැති රැයේ සඳ කඳුළු මීදුමේහැංගිලා හඬන්නෙ ඇයිද ප්‍රථම ප්‍රේමයේතාරුකා දියේ ගිලේ නිල් එළිය නිවේවැහි බිංදු වැටේවී, රෝස පෙති කඩා හැලේ කිළිපොලා සැලී යමින් නොයිම් සීතලේතුරුළු වෙමි දෙනෙත් පියා ඔබගෙ උණුසුමේජීවිතය ඉතින් අපේ සිහිනයක් නොවේහෙට උදේම අවදි වී යායුතුව තිබේ … Continued

සොඳුර නුඹ ලිහිණියක රැයේ අඳුරට හඬන මම ද ලිහිණියකු වෙමි කැඩුණු තටු පිරිමදින අහිංසක අප දෙදෙන තටු කඩා මේ ලෙසින සිඳී ගිය ගඟ දෑල හැර දැමූයේ කවුද සඳට දොස් නොකියන්න සඳ කුමක් කරන්නද බාල වයසින් මැරුණ ප්‍රේමයකි තරු එළිය කටුක … Continued